การปฏิบัติทางภาษีสำหรับสำหรับสัญญาเช่านั้น ต้องพิจารณาก่อนว่า สัญญาเหล่านั้น อยู่ภายใต้บทบังคับของกฎหมายในเรื่องใดเสียก่อน ดังนี้ กลุ่มแรก บทบัญญัติ สัญญาซื้อขายทั่วไป ตาม ปพพ. มาตรา 453 หรือ สัญญาเช่าซื้อตาม ปพพ. มาตรา 572 กลุ่มสอง บทบัญญัติ สัญญาเช่าทรัพย์สินทั่วไป ตาม ปพพ. มาตรา 537 สัญญาเช่าที่อยู่ในกลุ่มแรก หากสัญญาเช่าใด ที่เข้าอยู่ในบทบังคับกลุ่มแรก ตามหลักภาษีแล้ว มีกฎหมายที่เกี่ยวข้องดังนี้ 1. พระราชกฤษฎีกาออกตามความในประมวลรัษฎากรว่าด้วยหักค่าสึกหรอ และค่าเสื่อมราคาของทรัพย์สิน (ฉบับที่ 145) พ.ศ. 2527 มาตรา 7 ระบุว่า “ทรัพย์สินที่ได้มาโดยการเช่าซื้อ หรือโดยการซื้อขายเงินผ่อนมูลค่าต้นทุนของทรัพย์สินนั้นให้ถือตามราคาที่พึงต้องชำระทั้งหมด แต่ค่าสึกหรอและค่าเสื่อมราคาที่จะนำมาหักในรอบระยะเวลาบัญชี จะต้องไม่เกินค่าเช่าซื้อหรือราคาที่จะต้องผ่อนชำระในรอบระยะเวลาบัญชีนั้น” ไม่ได้ 2. คำสั่งกรมสรรพากร ที่ ป. 3/2527 เรื่อง  การหักค่าสึกหรอและค่าเสื่อมราคาของทรัพย์สิน ข้อ 7 ระบุว่า “การหักค่าสึกหรอและค่าเสื่อมราคาของทรัพย์สินที่ได้มา โดยการเช่าซื้อหรือซื้อขายเงินผ่อนให้ถือมูลค่าต้นทุนของทรัพย์สินนั้นตามราคาที่พึงต้องชำระทั้งหมดตามสัญญาเช่าซื้อ [...]

อำนาจทางกฎหมายที่ควรทราบของสรรพากรที่ควรทราบและปฏิบัติืตามมีดังนี้ – การสั่งให้แปลเอกสารทางกฎหมายที่เป็นภาษาต่างประเทศ ถ้าเจ้าพนักงานให้แปลจำเป็นต้องปฏิบัติตาม (โทษปรับ 5,000 บาท) – การเข้าตรวจค้นและยึดบัญชี (ต้องกระทำตั้งแต่พระอาทิตย์ขึ้นจนถึงตก หรือในระยะเวลาทำการ) – อำนาจยึดหรืออายัดทรัพย์เพื่อชำระหนี้ภาษีอากรค้าง หมายเหตุ: ภาษีอากรค้าง จะเริ่มนับตั้งแต่วันที่ได้ออกหมายประเมินภาษีอากร แม้ว่าจะยังอยู่ในระหว่างกระบวนการฟ้องร้องกันในศาลก็ถือว่า เป็นหนี้ภาษีอากรค้างโดยนัยของมาตรา 12 แล้ว โดยกรมสรรพากรมีอำนาจยึดหรืออายัดทรัพย์เพื่อชำระหนี้ภาษีอากรค้างได้โดยไม่ต้องรอคำสั่งจากศาล ซึ่งนับว่าเป็นข้อบังคับที่พิเศษ