หลังจากที่เขียนตอนที่ 3 ในเรื่่องของ “NAV“ จบไปเดือนกว่าๆ (นานมว้าาากกกก – -) หลังจากนั้นผมก็เข้าสู่ช่วงวิกฤตชีวิต เนื่องจากมีงานเข้ามาเยอะแยะมากมายในเวลา 1 เดือน จนผมกลายเป็นโกโก้ครั้นซ์ (เละ) ในที่สุด เลยไม่มีเวลามีเขียนบทความใหม่ๆ ต้องเอาบทความเก่าๆมาเล่าใหม่เพื่อแก้ขัดไปก่อน (แฮร่) ในที่สุด ช่วงที่เลวร้ายของชีวิตก็ผ่านพ้นไป (เว่อร์มาก 555) งานของผมเสร็จเรียบร้อยไปในช่วงปลายเดือนที่แล้ว เลยถือโอกาสเริ่มกลับมาประจำการใน “บล็อกภาษีข้างถนน” ตามปกติ ยังไงขอสัญญาว่าจะพยายาม Update บล็อกให้สม่ำเสมอนะครับ (แหม่ พูดถึงงานทีไร รู้สึกง่วงนอนทุกที – -”) เอาล่ะครับ!!! เรามาว่ากันต่อเรื่องของกองทุนรวมกันดีกว่าครับ หลังจากที่ได้รู้จักกับ “ความหมาย“ “ผลตอบแทน“ และ “NAV” ไปเรียบร้อยแล้ว ตอนนี้เราก็มารู้จักกับ ประเทศ เอ้ย ประเภทของกองทุนรวมกันต่อเลยคร้าบบบ ประเภทของกองทุนรวม ผมเชื่อว่ามือใหม่หลายๆคนคงสงสัยว่าจะเลือกกองทุนรวมมาลงทุนอย่างไรดี เพราะมีกองทุนรวมประเภทต่างๆมากมายทั้งกองทุนพันธบัตร กองทุนตราสารหนี้ กองทุนตราสารทุน กองทุนผสม กองทุนผสมแบบยืดหยุ่น กองทุน LTF กอง RMF กองทุนทองคำ [...]

วันนี้พอจะมีเวลาว่าง เลยถือโอกาสนั่งอ่าน “เงินน้อยก็รวยได้” ตอนเก่าๆที่เขียนลงใน “บล็อกภาษีข้างถนน” ำให้รู้สึกว่าเวลาช่างผ่านไปไวจริงๆ เผลอแป๊บเดียวเขียนมาได้ 3 เดือนแล้ว แถมยังเขียนมาเรื่อยๆได้ถึง 9 ตอนซะด้วย มาถึงตอนที่ 10 นี้ ผมเลยคิดว่า “บทความประสบการณ์ชีวิต (แบบบ้าๆบอๆ)” ควรจะเดินทางมาถึงตอนสุดท้ายเสียที ซึ่งตรงกับความตั้งใจของผมที่แอบคิดไว้ว่าไม่อยากให้เรื่องราวยาวเกินกว่า 10 ตอน เพราะเขียนไปเขียนมาเจ้าคนเขียนมันชักจะติดลมเข้าทุกทีๆ เดี๋ยวเรื่องมันจะจบไม่ลง (แฮร่) และแล้วงานเลี้ยงก็มีวันเลิกรา นิยายของผมก็ต้องมีตอนจบกับเค้าเหมือนกัลลลลล และเพื่อไม่เป็นการเสียเวลาและค้างคาใจ ในตอนสุดท้ายนี้ผมขอเล่าเรื่องราวที่ผ่านมาและเล่าชีวิตในทุกๆวันนี้ของผมให้เพื่อนๆ ฟังไปพร้อมๆกันเลยละกันคร้าบบบ – เรียนจบแล้วไปไหน – หลังจากที่เรียนปริญญาโทจบ ผมก็ค้นพบสัจธรรมตามเพลงของพี่ตูน Bodyslam คือ “ยิ่งรู้ (แม่ม) ยิ่งไม่เข้าใจ!!” เพราะไม่ว่าจะเรียนมากขึ้นเท่าไร เรียนสูงไปสักแค่ไหน จะมีปริญญามากมายกี่ใบ แต่สุดท้ายแล้ว ยังมีเรื่องราวต่างๆอีกมากมายที่เรา “ไม่รู้” อยู่ดี  (โปรดฟังเพลงประกอบ) ดังนั้นใบปริญญาโทที่แปะติดอยู่ที่ฝาบ้าน สำหรับผมแล้วมันก็เป็นเพียงแค่ “กระดาษ” ใบหนึ่งที่มองเห็นทีไร ก็ต้องแอบยิ้มด้วยความภาคภูมิใจว่า วะฮะฮะฮ่าาาา เราอดทนผ่านช่วงเวลานั้นมาได้เหมือนกันเว้ยเฮ้ย!!! แต่พอยิ้มเสร็จไม่ทันไร [...]

หลังจากจบ “ตอนที่ 8″ ไปก็ไม่มีเวลาเขียนเรื่องใหม่สักที (แฮร่) เนื่องจากช่วงนี้ตัวผมเองติดภารกิจสำคัญหลายๆอย่างครับ เลยไม่ได้มาเขียนตอนต่อไปสักที วันนี้ได้ฤกษ์ดีขอ (แอบ) อู้งานสักวันมาเขียนต่อในตอนที่ 9 ไม่งั้นเดี่ยวจะเขียนซีรีย์ชุดนี้ไม่จบ (อิอิ) ก่อนที่เราจะเริ่มต้นตอนต่อไปกับ “เงินน้อยก็รวยได้” (Version บล็อก) ผมขออนุญาตนำบทความที่เกี่ยวกับเวลาเรื่องหนึ่งมาแชร์ให้เพื่อนๆอ่านกันก่อน เพราะคิดว่าเรื่องนี้น่ามีประโยชน์สำหรับเพื่อนๆหลายคน แต่ถ้ามีเพื่อนๆคนไหนรู้สึกคุ้นๆว่าเคยอ่านไปแล้ว ผมคงต้องขอรบกวนให้อ่านซ้ำอีกสักทีละกันนะครับ (ฮา) – คุณค่าของเวลา – สมมติว่าในตอนเช้า คุณมีเงินอยู่ในบัญชี 86,400 บาท แต่มันจะไม่เพิ่มขึ้นตามเวลาที่ผ่านไป และทุกๆเย็นเงินจำนวนนี้จะกลายเป็นศูนย์ ถ้าหากว่าคุณไม่ใช้มันเลย ถ้าเป็นคุณ คุณจะทำอย่างไร?? แน่นอนว่า…คุณคงถอนมันออกมาทุกบาททุกสตางค์ แล้วใช้จนหมดเกลี้ยงใช่ไหมครับ เชื่อหรือไม่ว่า คนเราทุกคนล้วนมีตัวเลขจำนวนนี้อยู่ในธนาคารของตัวเอง ตัวเลขนี้คือ “เวลา” นั่นเอง ทุกๆ เช้าเราจะมีเวลา 86,400 วินาทีเป็นของเรา แต่เมื่อถึงเวลาเข้านอนมันก็หมดไป และยิ่งถ้าหากว่าคุณไม่ได้นำเวลาที่มีไปใช้ให้เป็นประโยชน์ นั่นหมายความว่าคุณกลายเป็นผู้ที่ขาดทุน คุณไม่สามารถเรียกเวลาที่ผ่านไปให้กลับคืนมาได้ เวลาที่คุณมี จะอยู่ในตอน “ปัจจุบัน” เท่านั้น ไม่ใช่เมื่อวานหรือพรุ่งนี้ เพราะคุณไม่อาจนำเวลาเหล่านั้นมารวมกันได้ [...]