ฐานในการคำนวณภาษีเงินได้นิติบุคคล (4)

มาตรา 70 บริษัทหรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคล ที่ตั้งขึ้นตามกฎหมายของต่างประเทศ มิได้ประกอบกิจการในประเทศไทย แต่ได้รับเงินได้พึงประเมินตามมาตรา 40 (2)(3) (4) (5) หรือ (6) ที่จ่ายจากหรือในประเทศไทย ให้บริษัทหรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคลนั้นเสียภาษี โดยให้ผู้จ่ายหักภาษีจากเงินได้พึงประเมินที่จ่ายตามอัตราภาษีเงินได้ สำหรับบริษัทหรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคลแล้วนำส่งอำเภอท้องที่พร้อมกับยื่นรายการตามแบบที่อธิบดีกำหนดภายในเจ็ดวันนับแต่วันสิ้นเดือนของเดือนที่จ่ายเงินได้พึงประเมินนั้น ทั้งนี้ ให้นำมาตรา 54 มาใช้บังคับโดยอนุโลม

ความในวรรคหนึ่งมิให้ใช้บังคับในกรณีที่บริษัท หรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคลที่ตั้งขึ้นตามกฎหมายของต่างประเทศ ได้รับเงินได้พึงประเมินที่เป็นดอกเบี้ยจากรัฐบาล หรือสถาบันการเงินที่มีกฎหมายโดยเฉพาะของประเทศไทยจัดตั้งขึ้นสำหรับให้กู้ยืมเงินเพื่อส่งเสริมเกษตรกรรม พาณิชยกรรม หรือ อุตสาหกรรม

แนวคิด
ฐานที่ 4 เป็น การหักภาษี คือ หักภาษีสุดท้าย โดยเจ้าของเงินได้ไม่ต้องยื่นแบบแสดงรายการเพิ่มเติมอีก -> ให้บริษัทหรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคลนั้นเสียภาษี โดยให้ผู้จ่ายหักภาษีจากเงินได้พึงประเมิน ตามมาตรา 40 (2) (3) (4) (5) (6) ร้อยละ 15 ยกเว้น กรณี มาตรา 40 (4) (ข) คือ เงินปันผลใช้ร้อยละ 10)

ข้อสังเกต
1. บริษัทต่างประเทศ มีผู้ทำการแทนหรือผู้ทำการติดต่อในประเทศไทย ไม่ถือเป็นการประกอบกิจการในไทย เช่น Broker เสีย ม.70 (ฐานจากเงินปันผลที่จ่ายจากในประเทศไทย)
2. ถ้าเกิดมีสาขาหรือมีการเสียภาษีจากกำไรสุทธิแล้ว การจำหน่ายกำไรก็เสียเพิ่มอีก 10% แต่พวกที่เสียจากรายได้แล้วไม่ควรจะเสียจำหน่ายกำไรอีกเพราะถือว่าเสียทั้งหมดไปแล้ว (ความเห็นในทางทฤษฎี)